شعر

نگاهبان حافظ

حافظ شیرازی اگر آن ترک  شیرازی به دست آرد دل ما را به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را     صائب تبریزی اگر آن ترک شیرازی  به دست آرد  دل ما را بــه خال هندویش بخشم سر و دست و تن و پا را هر آنکس چیز می بخشد ز مال خویش می بخشد نه چون حافظ که می …

Read More »

دستور زبان عشق

دست عشق از دامن دل دور باد! می‌توان آیا به دل دستور داد؟ می‌توان آیا به دریا حکم کرد که دلت را یادی از ساحل مباد؟ موج را آیا توان فرمود : ایست! باد را فرمود : باید ایستاد؟ آنکه دستور زبان عشق را بی‌گزاره در نهاد ما نهاد خوب می‌دانست تیغ تیز را در کف مستی نمی‌بایست داد قیصر …

Read More »

شعر پلاسکو

آب و آتش  (پلاسکو)   تو به پا بودی در این پنجاه و پنج                  نک ز تو مانده نه بیش از آه و خنج(۱) نک درو گشتی تو در این کشتزار                      چون دماوندی بودی در لاله زار در طَبَق گسترده بودی چون پلاس                          کو  دگر  انبوه  آهن   بر   لباس؟ صبحگاهان شد عیان دودی ز دور                      ظهرگاهان  …

Read More »

مدح گل‌افشانی

معلم «دلی کز عشق جانان دردمند است هم او داند که قدر عشق چند است» (عطار) من مفاعیلن ندانم، عاشقم                        از قیود شعر سنّت، فارغم تو مسنج این شعر من با وزن ها                           هان ببین صدق درون و عزم ها گر معلم بر کلامی بنده می سازد علی (ع)                            تو ببین او، نی معلّم، بل ولی مدح …

Read More »